« Terug naar 'Onze veldwerkers'

Gerda Klaver


“Neem mijn leven, laat het Heer, toegewijd zijn aan uw eer!”

Gerda Klaver, veldwerkster voor Kimon in Guinee-Bissau
Geboren:27 november 1972 te Augustinusga (Fr.)
Opleiding: HBO-verpleegkunde;
lerarenopleiding gezondheidskunde en verzorging
Werk: docent Gezondheidskunde;
chirurgisch verpleegkundige (Amersfoort)
Uitgezonden: augustus 2003 naar Guinee Bissau.
Als kleine meid werd mij net als iedereen wel eens de vraag gesteld: “Wat wil je worden als je groot bent?” Steevast antwoordde ik dan: “Zendingszuster!” En zendings-verpleegkundige is het geworden! Maar dat word je niet zomaar… de vraag is of de Heere dat ook zo wil, of dat Hij een andere weg voor je heeft. De Heere wil iedereen gebruiken om te werken in Zijn Koninkrijk, ieder met zijn eigen gaven. Maar wat is de plaats die de Heere je wijst? Is dat het van God vervreemde Nederland of een ander land?

Leerschool

Voordat de Heere me naar Guinee-Bissau riep, had ik al een hele leerschool in Nederland gehad. Ik wist niet eens waar Guinee-Bissau lag, toen ik de advertentie van Kimon onder ogen kreeg. Maar ik wist wel welke ervaring ik inmiddels had en welk werk bij me paste, omdat ik daarvoor geschikt gemaakt was.
Na mijn opleiding Verpleegkunde bleek er geen werk in de verpleging te zijn. Daarom ben ik het onderwijs ingegaan en direct begonnen met de tweedegraads lerarenopleiding gezondheidskunde/verzorging. Daarna was ik het leren wel een beetje beu. Maar toen ik hoorde van een kinderevangelisatiecursus bij het IKEG en vervolgens van een tropencursus in het Havenziekenhuis, had ik toch weer veel zin om deze interessante cursussen te gaan volgen. Inmiddels gaf ik een dag in de week les. Drie dagen werkte ik als verpleegkundige op de chirurgische afdeling van een algemeen ziekenhuis.
Het overbrengen van kennis heeft mij altijd aangetrokken. Leer het anderen, dan kunnen ze het zelf. Hierbij denk ik aan de school, aan het naaiwerk met asielzoekers, aan het leiden van de kinderclub in ons dorp, waar ook weer anderen opgeleid werden. Aan de leerlingenbegeleiding in het ziekenhuis. En nu… aan de gezondheidswerkers en moeders uit de dorpjes van Guinee-Bissau, aan wie ik mijn kennis mag overdragen over gezondheid en ziekte. Maar ook denk ik aan de jongeren, die ik bijbelverhalen leer vertellen op de kinderclub.

Mijn kinderen

Ik ben geboren op een mooie boerderij in Friesland. Mijn tienerjaren heb ik in Amersfoort doorgebracht. Daarna zijn we maar weer in een dorp gaan wonen: Elspeet. Van hieruit ben ik in augustus 2003 naar het warme Guinee-Bissau vertrokken. Hier woon ik nu met mijn ooms en tantes. Want elke oudere persoon noem je tiu of tia. Ik heb er nieuwe broers en zussen gekregen en ook kinderen: “Li i bu fiju, hier is je kind.” Met verschillende kinderen krijg je een speciale band, omdat ze erg ziek zijn geweest of om een andere reden. Zoals Alajene, die door haar tante opgevoed wordt omdat haar eigen moeder is overleden. Alajene is erg ziek geweest en haar tante kwam elke keer bij de kinderclub voorbede vragen. Ja, Alajene is ook mijn kindje.