« Terug naar 'Onze veldwerkers'

Eiland van zon en... schaduw!

Aruba. Een eiland zo groot als Texel. Bij velen bekend als zonnig vakantieoord met schitterende palmstranden en luxe hotels. Hetzelfde eiland heeft echter ook een minder zonnige kant. Van de ongeveer 100.000 inwoners leven velen in geestelijke duisternis. Onder hen zijn veel kinderen.

Twee jaar geleden kwam de oproep vanuit de Protestante Kerk op Aruba tot ons, met de vraag of wij ons in de toekomst in willen gaan zetten voor deze kinderen.
Al 20 jaar wordt er vanuit de kerk niets voor kinderen en jongeren gedaan. Binnen de protestante gemeente ziet men de noodzaak dat er iets voor kinderen en jongeren gedaan moet gaan worden, in de vorm van club en/of zondagsschool. Daarom de vraag aan ons of wij kinder- en jongerenwerk vanuit de kerk op willen gaan starten voor kinderen van zowel binnen als buiten de gemeente. De bedoeling is dat dit werk in de toekomst wordt overgedragen aan lokale gemeenteleden.

Wij zijn Frits (28) en Jantine (25) van Dijk. Onze zoon Matthias is ruim 2 jaar oud en in januari is onze dochter Eva geboren. We wonen in Bodegraven, waar we kerkelijk aangesloten zijn bij de Gereformeerde Gemeente. Frits werkte tot en met mei dit jaar als docent biologie aan de Goudse Waarden en heeft daarnaast de opleiding voor kerkelijk werker gedaan. Jantine heeft na haar bachelor culturele antropologie een aantal jaren als vrijwilligster bij stichting Friedensstimme gewerkt. In de zomermaanden volgden we een cursus in Zwitserland van CEF (Child Evangelism Fellowship), waar we veel geleerd hebben over kinderevangelisatie en hoe anderen op te leiden tot kinderwerkers.

Leven zonder te weten wie God is

Al jaren is het ons verlangen om in de zending werkzaam te mogen zijn. Toen we in oktober 2007 een oproep vanuit Aruba kregen om daar te gaan helpen, hebben we dat biddend aan de Heere voorgelegd. Zijn weg werd niet direct duidelijk. In mei 2008 besloten we voor twee weken naar Aruba te gaan, om de situatie ter plaatse te bekijken en met de kerkenraad het één en ander door te spreken. Tijdens dat bezoek werd voor ons duidelijk dat de nood inderdaad groot is. Kinderen groeien vaak op zonder Bijbelkennis, zonder te leren bidden en zonder dat iemand hen vertelt wie God voor hen wil zijn. Omdat de kerkdiensten dan te moeilijk voor hen zijn, blijven ze ook uit de kerk weg. Weinig jongeren besluiten op oudere leeftijd zich alsnog bij de kerk aan te sluiten. Het gevolg is dat de gemeente vergrijst, maar wat veel erger is: dat kinderen en jongeren leven zonder te weten wie God is.

Afhankelijk

Een paar weken na ons bezoek aan Aruba konden we niet meer onder de oproep uit komen. Na contact te hebben gehad met stichting KIMON over de vraag of we met dit project bij hen aan zouden kunnen sluiten, hadden we in september 2008 een sollicitatiegesprek, gevolgd door een psychologisch onderzoek. Beiden pakten positief uit. Nu we een jaar verder zijn, hebben we het voorbereidingstraject doorlopen en wachten we op onze verblijfsvergunning voor Aruba. Tot die tijd houden we ons bezig met het leren van Papiaments, de moedertaal van de Arubanen.

Bij het werk dat we hopen te gaan doen, maar ook in de periode van voorbereiding, weten we ons volledig afhankelijk van de Heere God. In alle plannen die we maken, zoeken we naar Zijn wil. We willen u vragen voor ons te bidden. Of Gods wil door zal gaan in ons leven en werk en dat Hij ons wil gebruiken om kinderen tot Hem te brengen. Voor de financiën worden we volledig afhankelijk van giften. Daarom vragen we u, als u daarvoor de mogelijkheid hebt, of u ons voor de komende jaren financieel wilt ondersteunen.

Download hier het sponsorformulier om de Fam. van Dijk te steunen in dit project.